پرسش:۱- آیا این صحیح است که خداوند به ائمه (علیهم السلام) ولایت تکوینی اعطا کرده است؟ ۲- رب به معنای معیل (عیالمند، خانواده دار) است و خداوند این اسم را در قرآن برای انبیاء به کار برده است و انبیاء (ع) لقب ربّ را برای امام علی (ع) به کار برده اند.

پاسخ:ج1/ بسمه سبحانه اگر مقصود از ولایت تکوینی آن است که خلق و رزق و زنده کردن و میراندن برای غیر خداوند سبحان باشد این کفر به حکم قرآن و دروغ و کلامی مخالف واقع است. و اگر مقصود آن است که پیامبر(ص) و امام (ع) می تواند به نحو اعجاز در کائنات تصرف نماید پس سزاوار است دانسته شود که ما چندین مرتبه گفتیم که معجزه گاهی از جانب خداوند در مقام دعای پیامبر(ص) یا امام (ع) برای اثبات پیامبریش تحقق می یابد. و اگر تفضلی از جانب پیامبر (ص) یا امام ع باشد به این شکل که برای شخصی دعا کند که صاحب فرزند شود این به حسب اصطلاح کلام کرامت محسوب می شود. و گاه معجزه یا کرامت چیزی است که خداوند سبحان آن را مقدر ساخته است و در آن هیچ استقلال و بی نیازی از خداوند نیست. و سزاوار است دانسته شود که فعلی این چنینی – معجزه یا کرامت- تکرار نمی پذیرد ولذا ضمن سلسله ی موجودات تکوینی داخل نمی شود. و الله الهادی ج2/ بسمه سبحانه معیل(عیالمند) مصداقی برای معنای رب است و نه معنای آن. و الله العالم

پرسش:در نهج البلاغه نقل می شود که زمانی که به حضرت علی ع این مطلب رسید که انصار ادعا کرده اند امامت در آنان است گفت: (فهلاّ احتججتم عليهم بأنّ رسول الله (صلى الله عليه وآله) وصّى بأن يُحسن إلى محسنهم ويُتجاوز عن مُسيئهم؟ قالوا: وما في هذا من الحجّة عليهم، قال: لو كانت الإمامة فيهم لم تكن الوصيّة لهم؛ چرا به گروه انصار اين گونه احتجاج نكرديد كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله وصيت فرمود كه به نيكوكار انصار نيكى شود، و از بد كارشان چشم پوشى گردد؟ به حضرت گفتند: در اين وصيت چه حجّتى بر انصار است؟ فرمود: اگر امامت از آنان بود پيامبر در حقشان سفارش نمى‏كرد.) پس به شیعه گفته می شود که : و همچنین حضرت رسول (صلی الله علیه و آله) به اهل بیت در فرمایششان (أُذكّركم الله في أهل بيتي؛ در باره خانواده‏ام خدا را بياد شما مى آورم‏) وصیت کرده است، حال اگر امامت اختصاص بدانها داشت و نه غیرایشان وصیت به ایشان صورت نمی گرفت؟

پاسخ:بسمه سبحانه لازم است اشکال کننده معنای وصیت را بفهمد، چرا که مضمون کلام آن است که کسی که به نحو صحیح عهده دار امور مسلمین می گردد بر او لازم است که به محسن نیکی کند و از بدی کننده بگذرد یعنی ایشان را مجازات نکند، و با این تفسیر معنایش دور کردن انصار از سلطه‌ی شرعي به صورت کامل است و اما توصیه های مطرح در حق اهل بیت (ع) مشتمل بر مراجعه به ایشان و نور گرفتن از ایشان و هدایت یافتن به هدایت ایشان است. و الله الهادی

پرسش:آیا می توانیم یا علی مدد بگوییم؟

پاسخ:بسمه سبحانه بدان ای فرزندم که خداوند سبحان کائنات را خلق نمود و برخی را وسیله ای برای رسیدن رحمت و نعمتش سبحانه و تعالی به بعض دیگر قرار داد، همانطور که از دو دستت و از چشم و دهان و گوشانت و از شفاعت حضرت رسول (ص) و معصومین (ع) بلکه صالحین در دنیا یاری می گیری. و برما لازم است بدانیم که پایه ی هر خوبی و منبع هر نعمتی تنها خداوند است و ائمه (ع) وسیله و بهانه ای برای رسیدن به رحمت و نعمت خداوندند. و الله الهادی

پرسش:جهت زمینه سازی ظهور حضرت حجت (عجل الله فرجه الشریف) چه عملی فضیلت بیشتری دارد و برما سزاوار است انجام شود، عملی که خارج از حیطه فرد مکلف باشد؟

پاسخ:بسمه سبحانه التزام به تقوی و سپس نشر دین با گفتار و کردار و اخلاق در جامعه و ترغیب کردن مردم به تقوی و به دفع کردن بلای غیبت از حضرت حجت(عج) که به سبب کوتاهی شیعه در یاری رساندن به ایشان و پدرانشان (ع) بوده است. و الله الموفق

پرسش:دوست داریم از حضرتعالی دررابطه با حدیث انوار ائمه (ع) و اینکه ایشان قبل از خلقت عالم موجود بوده اند سؤال کنیم آیا کسی از علمای شیعه هست که آن نزد او ثابت نشده باشد و ایشان چه کسانی هستند؟

پاسخ:بسمه سبحانه شخص شیعه ی مخلص و فهیمی را نمی شناسیم که آن را انکار کند. و الله الهادی

پرسش:دانستیم که ائمه (ع) از تمام انبیاء جز حضرت خاتم (ص) افضلند ولکن آیا از معاصرین کسی هست که به خلاف این قائل باشد؟ و ایشان چه کسی است؟

پاسخ:بسمه سبحانه شخص شیعه ی مخلص و فهیمی را نمی شناسیم که آن را انکار کند. و الله الهادی

پرسش:آیا بیعت غدیر با امام علی (ع) نصب بوده است یا پیشنهاد کاندید شدن و دلیل چه است؟

پاسخ:بسمه سبحانه نصب بوده است همانطور که صریح فرمایش پیامبر(ص) "من کنت مولاه فهذا علی مولاه" می باشد. و ایشان این نصب نمودن را با گرفتن بیعت از حاضرین برای امیر المؤمنین (ع) اجرا نمود. والله الهادی

پرسش:برخی با این گفته اشان اشکال می کنند که عدم وجود وصیت از جانب رسول اعظم (ص) برای حضرت امام امیر المؤمنین (ع) امتناع امام علی (ع) از گرفتن بیعت از عباس یا ابو سفیان را برای ما توضیح می دهد؟

پاسخ:بسمه سبحانه از قبل حضرت رسول الله (ص) ایشان را در غدیر خلیفه قرار داد و خلافت ایشان متوقف بر تجدید بیعت از عباس یا ابو سفیان نبوده است چرا که تمام مسلمین در روز غدیر با ایشان بیعت کردند. و الله الهادی

پرسش:برخی می گویند که علی ع جوانی است که به دست پسر عمویش حضرت محمد (ص) اسلام آورد لکن اسلام او از نوع اسلام حاصل برای طفل از جهت تبعیت از شخص بزرگتر از اوست کما اینکه عادت کودکان آن است که ناخودآگاه و نه از روی تعقل دست به اموری می زنند، بنابراین فضیلتی برای ایشان نیست، و شبهه ای از جاحظ در رساله عثمانیه آمده است که: ابی بکر و عمر از علی افضل هستند و دلیل آن است که ابوبکر سالهای طولانی بت ها را می پرستید و شرب خمر می کرد تا جایی که در نفس او و گروهش ریشه دوانید پس ترک کردن بت ها و شرب خمر برای او سخت بوده است و هنگامی که آن را ترک کرده است کار سختی را انجام داده است و این درحالی است که امام علی (ع) هیچ سختی ای مواجه نشد چرا که او بتی را نپرستید و شرب خمری نداشت؟

پاسخ:بسمه سبحانه این گفتار از جانب کسی است که شأن علی (ع) را تصور و درک نمی کند چرا که حضرت ایشان به اندازه ی یک چشم به هم زدن به خداوند کفر نورزید و در دامان اسلام دامان فاطمه بنت اسد و دامان ابوطالب تولد یافت کسی که بزرگ هاشمیان و سید بطحاء است و کسی است که در شأن او فرموده ی خداوند سبحان (وَالَّذِينَ آوَوا وَّنَصَرُوا أُولَئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقّاً؛ و آنها که پناه دادند و یاری نمودند، آنان مؤمنان حقیقی‌اند؛) وارد شده است، و مسلمین اتفاق نظر دارند که ابوطالب همان کسی است که به رسول خداوند(ص) در شعب و خانه اش قبل ازناچار شدن به شعب، پناه داد. اما کسی که عمر خود را در کفر و شرک و مرتکب شدن گناهان تلف کرده است به تزکیه نفس خویش و پاک نمودن آن تا مدت طولانی ای نیازمند است تا اینکه اسلام در قلب او استقرار یابد و ناخوشایندی نسبت به کفر و معصیت در قلب او ثبات یابد و این امر تحقق نیافت مگر در خالصین از اصحاب پیامبر (ص) زمانی که خداوند متعال گفت(وَمِمَّنْ حَوْلَكُمْ مِنَ الأَعْرَابِ مُنَافِقُونَ وَمِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ مَرَدُوا عَلَى النِّفَاقِ؛ و از (میان) اعراب بادیه‌نشین که اطراف شما هستند، جمعی منافقند؛ و از اهل مدینه (نیز)، گروهی سخت به نفاق پای بندند.) وروشن است زمانی که نفاق برای گروه اندکی باشد مخالفت کردن تحقق نمی یابد یا اثری ندارد و تنها زمانی تحقق می یابد که گسترش یابد و این درحالی است که مخالفت ایشان به حدی رسیده بود که هیچ مسلمان مخلصی آن را تحمل نمی کرد، خداوند سبحان فرمود(وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسُولُ اللَّهِ لَوَّوْا رُءُوسَهُمْ وَرَأَيْتَهُمْ يَصُدُّونَ وَهُم مُّسْتَكْبِرُونَ؛ هنگامی که به آنان گفته شود: «بیایید تا رسول خدا برای شما استغفار کند!»، سرهای خود را (از روی استهزا و کبر و غرور) تکان می‌دهند؛ و آنها را می‌بینی که از سخنان تو اعراض کرده و تکبر می‌ورزند!) بنابر این معقول نیست که این صرفا از مجموعه ی کوچکی از افراد واقع شده باشد، بلکه ایشان پناهگاهی برای خدعه ورزی به پیامبر(ص) و مسلمانان بنانهاده بودند و آن را مسجد نامیده بودند و حضرت رسول (ص) آن را نابود کرد که به اسم مسجد ضرار معروف شد. و این وضع کسی است که بر کفر استمرار ورزد تا اینکه به پیری رسد. و با کسی که در خانه ای که در آن متولد گشت به کفر داخل نشده قابل مقایسه نیست. لا حول و لا قوة الا بالله.

پرسش:آیا بر شیعه ی دوازده امامی واجب است که اقرار کند که ایشان (علیهم السلام) واجب الطاعه هستند یا اینکه تمسک به ایشان به شکل کلی کافی است؟

پاسخ:بسمه سبحانه بر او واجب است که اعتقاد داشته باشد ایشان (علیهم السلام) اطاعتشان واجب است و در غیر اینصورت نزد اهل بیت (ع) شیعه نیست. و الله الهادی