پرسش:چگونه می توانیم حقوقی را که از اموات بر گردن ماست ادا کنیم؟

پاسخ:بسمه سبحانه؛ در حقوق مالی، می توان آن را به ورثه فرد یا افراد صاحب حق پرداخت نمود. اما در مورد حقوق غیر مالی مانند غیبت از مؤمنی که اکنون از دنیا رفته و امثال آن، باید شخصی که حق بر گردن اوست، اعمال حسنه ای را با اخلاص انجام دهد و آنها را در صحیفه شخصی که به او ظلم شده قرار دهد و در قیامت به او عرضه نماید، باشد که از ذمه اش خارج شود. همچنین به دعای روز دوشنبه مداومت داشته باشد. خداوند ما را به راه راست هدایت فرماید. والله العالم

پرسش:چه تناسبی بین مجازات ابدی و سختی که گناهگاران در آخرت گرفتار آن می شوند با گناهی که تنها برای مدت محدودی ادامه داشته وجود دارد؟

پاسخ:بسمه سبحانه؛ فرزندم، توجه داشته باشید که قبح و سنگینی جرم و گناه، با نگاه به مدت زمانی که شخص آن را انجام داده سنجیده نمی شود، بلکه با در نظر گرفتن میزان زشتی و قباحت آن گناه و نیز آثاری که بر آن مترتب می شود سنجیده می شود. اگر کسی هزار سال در یک خانه غصبی زندگی کند و از سویی در یک لحظه انسان مؤمنی را بکشد، آیا عقل شما حکم می کند که غصب خانه به دلیل طولانی تر بودن مدت آن از قتل مؤمن قبیح تر است؟! علاوه بر این، روایاتی از اهل بیت (ع) وجود دارد که از آنها استفاده می شود شخص گناهکاری که در آتش مخلّد می شود، تنها به این دلیل است که وی مصمم بوده تا هر زمان که زنده بماند، دائماً معصیت کند. بنابرین چنین شخصی به دلیل اصرار دائمی بر گناه، مستحق خلود در آتش است، نه به دلیل طول مدت معصیتش. والله الهادی و السلام

پرسش:با توجه به كتاب (الهفت) نظر شما در مورد تناسخ ارواح چیست؟

پاسخ:بسمه سبحانه؛ تناسخ یک عقیده باطل است و آیات و روایات بر بطلان آن دلالت دارد. نظریه تناسخ از دانشمندان و فیلسوفان آیین هندو نشأت گرفته و براهین کلامی بر عدم اعتبار آن ارائه شده است. در خصوص کتابی که نام برده اید نیز نسخه ای از آن به ما نرسیده تا در مورد آن قضاوت کنیم. والله الهادی و هو العالم

پرسش:آیا مرگ نعمت است؟

پاسخ:بسمه سبحانه؛ اگر مرگ پلی باشد که انسان از طریق آن به سوی بهشت برود نعمت است، اما اگر موجب دخول انسان در آتش باشد، نقمت و عذاب است. از همین روست که وقتی پیامبر (ص) بین ماندن در دنیا تا هر زمان که بخواهد و بین عزیمت به آخرت مخیر شد، مرگ را بر زندگی همیشگی ترجیح داد و به آن ملک (کلماتی به این مضمون) گفت: رفیق اعلی (را می خواهم)، رفیق اعلی را. والله العالم